44
Volksseuchen in den Jahren 572—580.
Papon war in der Auvergne damals eine in 2—3 Tagen tödlicheBubonenpest herrschend. Sie scheint in Frankreich verbreitetgewesen zu sein.* *)
Gegen 572 wurde König Sigebert wahrscheinlich von denPocken befallen, (valetudine cum pustulis malis et febr.): Greg.Tur. nach Ree. d. h. II, 470).
Gegen 575 erwähnt Gregor die pustulae frigoriticae alsEpidemie unter diesem Beinamen wohl, um sie von den pusulaedes heiligen Feuers zu unterscheiden.
577 kommt auf ein Erdbeben (von Antiochien!) zu Chinoneine grosse Seuche (Magna lues populum devastavit, sagt Gregor.)Marii Chron. soll sie morbus inguinarius, also Beulenpest nennen.
580 im 5- Jahre Childeberts grassirt nach Ueberschwemmungund Erdbeben in den Pyrenäen eine schwere Seuche (lues gra-vissima nach Coli. hist, ex Toromacho c. 4). Vom Jahre 580erwähnt Gregor von Tours eine cholerineähnliche Seuche,woran viele Kinder starben. „Dysenterie“ war im Jahre 580in Frankreich allgemein verbreitet. Als die Königin Austrilgilddavon befallen sich beklagt, dass, ihre zwei Aerzte sie vernach-lässigt hatten, wurden diese in verschiedener Weise hingerichtet(Aimon. Flor.) Seit August 580 herrschte die erwähnte Ruhr,starkes Fieber mit Erbrechen einer gelben oder grünen Masse,heftigem Nierenschmerz, Schwere des Kopfes und Nackens fast
habebat spem vivendi. Erat autem ubique luctus, ubique lacrimae. Nam,ut vulgi rumor habebat, fugientes cladem vitare, relinquebantur domusdesertse habitatoribus, solis catulis domum servantibus. Peculia solaremanebant in pascuis, nullo adstante pastore. Cerneres pridem villas seucastra repleta agminibus hominum, postero vero die universis fugientibuscuncta esse in summo silentio. Fugiebant filii, oadavera insepulta parentumrelinquentes, parentes obliti pietatis viscera natos relinquebant sestuantes. Siquem forte antiqua pietas perstringebat, ut vellet sepelire proximum,restabat ipse insepultus, et dum obsequebatur, perimebatur, dum funeriobsequium prsebebat, ipsius funus sine obsequio manebat. Videres seculumin antiquum redactum silentium, nulla vox in rure, nullus pastorum sibilus,nullse insidise bestiarum in pecudibus, nulla damna in domesticis volucribus.Sata transgressa metendi tempus intacta exspectabant messorem; vineaamissis foliis radiantibus uvis inlsesa manebat hieme propinquante. Noc-turnis seu diurnis horis personabat tuba bellantium, audiebatur a pluribus-quasi murmur exercitus. Nulla erant vestigia commeantium, nullus cerne-batur percussor, et tarnen visum oculorum superabant cadavera mortuorum.Pastoralia loca versa fuerant in sepulturam hominum et babitacula humanafacta fuerant confugia bestiarum. Et hase quidam mala intra Italiam tan-tum usque ad fines gentium Alamannorum et Baioariorum solis Bomanisacciderunt.“ Pauli Hist. Longob.
*) „569 (570 nach anderer Bechnung) morbus vaiidus cum prottuvio
ventris et variola (s. variolis) Itaham Galliamque afflixit, et animalia bubulaper loca suprascripta maxime interierunt.“ — 570 (r. 571) „hoc annoinfanda infirmitas atque glandula (grandula nach Becker), cuius nornenest pnsula in suprascriptis regionibus innumerabilem populum devastavit.“Chron. Marii (Bischof von Avenches). Nach Columella nannte man schonzur Zeit des Tiberius das heilige Feuer pusula. Auch im Jahre 571 sollder morbus dysentericus cum pusulis Vorkommen. Ohne Zweifel sindvorzugsweise Pockenpusteln darunter gemeint. Cf. a. 575 und 580.