MAX. ET M 1 N. RELATIVA. l8<?

pressionum, qua? ex duabus pluribufve formulis integralibus ut-cunque sint compositas. Ex his itaque subsidiis, pro quavisQuestione oblata , tam maximi minimive expressionis quamproprietatis communis valor differentialis assignari poterit: utro-que autem invento, aequatio pro Curva quaesita nullo negotioformabitur; cum tantum opus sit aggregatum quorumcunquemultiplorum illorum binorum valorum differentialium nihilo ae-quale poni. Hascque aequatio inventa, deinceps pari modoerit tractanda, quo supra, cum in reductione ad construendum,tum in integratione usi sumus.

S C H 0 L I O X II.

z8- Jam observavimus In aequatione ad A -f -GdB =o,quam Solutio immediate suppeditat, unam inesse quantitatem 1constantem; quae autem non omnino sit arbitraria, sed ex con-ditione proposita debeat determinari. Scilicet, cum in omnes cur-vas ex quibus quaesitam definiri oportet, eadem expressio IV aequa-liter competere debeat, seu in omnibus eundem valorem, pu-ta B , obtinere; haec quantitas B tanquam data spectari potest ;atque cum ipsa in calculum non ingrediatur, ita constantes « & £ de-finire licebit, ut valor expressionis IV, abscissae A Z = a res-pondens , ipsi B requalis fiat; hocque pacto, Quaestio alioquinindeterminata determinabitur. Eatenus autem tantum determi-nabitur, quatenus, per integrationes post instituendas, novasconstantes arbitrariae etiam per totidem puncta definiuntur. Pror-sus nimirum ut ante, totidem puncta praescribi poterunt, perquae curva quaesita transeat. quot nova? constantes per integra-tiones ingredi censendae sunt. Horum autem numerus innotescetex gradu disserentialium summo, qui in aequatione inerit. Quo-niam vero tota Quaestio ad Methodum absolutam revocari po-test, numerus istiusmodi constantium perpetuo erit par; seu»quatio resultans ad A G>dB = o , erit vel finita, vel dif-ferentiatis secundi gradus, vel differentialis quarti gradus, veldifferentialis sexti gradus» vel octavi, vel ita porro. Quod