EPIC ITI

quid certius demonſtrationibus geometricis? quid ſubtilius arith-meticis inuentionibus: quid iucundius muſicis rationibus: quid di-uinius aſtronomicis, aut mirabilius? quid commodius architecturæpræceptis: aut quid utilius medicis contemplationibus: quid deni-que, ne ſingula perſequar, maius magicis naturæ arcanis? Hæc egoquum mecum reuoluerem,& quanta nobilitas eſſet in rebus, quan-ta admiratio in inuentione, quanta utilitas in ſcribendo, quanta commoditas atq; uoluptas legentibus futura eſſet, intelligerem, immen-ſum opus aggreſſus ſum. Quanta arte, quali ingenio, atq; induſtria,fortunãue, alij iudicabunt: nos certè, laborem ſumptumq́; temporisagnoſcimus, atque ſentimus. Plura erant, quàm quæ uno uoluminecomprehendere liceret,& maiora quàm quæ mens mea aſſequi poſ-ſet. Verùm in hoc, præſens illud numen cui aſſiſtimus, nos adiuuit:magnitudinem tractationis, operis diuiſione laboremq́; leniuimus.Nam ſublimia illa, atque diuina quęque, nemo præter Plotinum attigit, ortumq́; mortalium rerum omnium ac finem, ſeptem libris de&.ternitatis arcanis, amplexi ſumus. Ordinem uerò uniuerſi ac ſingu-lorum, quæ in eo continentur, quatuor libris de Fato. Principia au-tem rerum naturalium ac artificialium generali hiſtoria in xxl. li-bris de Subtilitate tractauimus. Reliquum igitur erat, ut propriamuniuſcuiuſq; enarrationem ſubiungerem, quam in decem& ſeptemlibros digeſſi. In quibus id præter reliqua fuit difficillimum tam ua-riam hiſtoriam aptè in unum connectere. Impar enim fuiſſet exem-plar operi: ſi quum omnia in uniuerſo contineantur, continuata at-que indiuiſibili ſerie, ego de illius partibus quaſi typum quendam adillius imaginem fingens, tanquam faſciculum ex pluribus quæ unanon cohærent, colligerem. Porrò in lingulis,& uera tantùm narrare,& noua inuenire, maioris cuiuſdam(ut dixi) ſapientiæ erat quàm noſtræ. Et maximè ut laus quæ tot antiquis pro ſingulis inuentis debe-batur, mihi uni quòd multa in ſingulis inueniſſem, cederet. Quam-obrem cùm impudens ſit iactantia,& inſolens uana gloriatio, ſtul-taq́; ſuarum rerum oſtentatio, inuiſum pręconium, nobis tamen hiclicet tanquam de alienis uerba facere. Quod mentem noſtram altiusdeſcendiſſe docuerimus. Eſſeq́; hanc tantam rerum cognitionem maioris cuiuſdam prouidentiæ, ac melioris naturæ, quàm huius morta-lis conditionis. Itaq; ut ambitioſi eſt, ſibi in ſuis placere inuentis, ina-nis uerò etiam gloriari: ita timidi non audere quæ acceperis, laudare:cùm maxima laus ſit, cuiuſque operis prodeſſe pluribus,& agnoſce-re proprium autorem. Præſertim quum ille immortalis fuerit, beni-gnusq́; demonſtrator incognitarum rerum. Etenim ſi in domo tualatitans, aliquid pulchrum inueneris, lætaris: quòd ſi etiam pretio-

ſum ſit,

—————— ů