78 DE RE METALLICApauca materia metallica occurrerit, non eſtà foſsione deſiſtendũ donec nihileius reliquum fuerit. Sed ſilex fuſcus, aut niger, aut cornu, uel iecoris colore,plerunq; bonum indiciũ eſttcandidus alias bonum, alias nullũ. At marmo-ris glareæ in uenæ profundo apparentes, ſi non multum infrà euanuerint, ſi-gnum bonum non ſunt: nam uenæ non fuerunt propriæ, ſed alicuius fibræ.Quæ uerò genera lapidũ facile igni liqueſcunt, etiamſi trãslucent, in medijsſignis numerandi ſunt: etenim ſi alia ſigna hona affuerint, ex bonis ſunt:ſi nõaffuerint, nullam bonitatis ſignificationẽ dant. Simili modo de e iu-dicare debemus. Quinetiã uenæ, quæ ad tectum& fundamentũ habent ſili-cem cornu coloris uel marmor, in medio autem eorũ terram lutoſam, in ali-qua ſpe ſunt: ſimiliter quæ ad tectum& fundamentũ habent terram ferrugi-neam, in medio autem eorum terras pingues& tenaces: pari modo quæ adtectum& fundamentũ habent eam, quam uocamus armaturã, in medio ue-rd eorum terram nigram uel ambuſtæ ſimilem. Sed auri ſingulare indiciũ eſtauripigmentũ, argenti, plumbum cinereũ& ſtibium, æris, ærugo, melante-ria, ſory, chalcitis, miſy, atramentũ ſutorium: plumbi candidi, imò purorũ&magnorum lapillorũ nigrorum, ex quibus id ipſum cõficitur, res foſsilis ſpumæx argenti ſimilis: ferri ferrugo:at auri& æris cõmune indicium eſt chryſo-colla& cæruleum:argenti& plumhi nigri, plumbago foſsilis. Quanquã autem plumbum cinereum metallici tectum argenti rectè nominãt,& atramenti ſutorij ac melãteriæ eisq; cognatorũ communis parens ſit pyrites æroſus,tamen hæc interdũ propria habent metalla: ut etiam auripigmentũ& ſtibiũ.Vt autem quædam uenarum materiæ metallis bonum dant ſignum, ita ſaxaquoque per quæ uenarum canales uagantur, etenim arenarium in locis me-tallicis repertũ, in bonis ſignis habetur: maximè ſi ex tenuioribus partib. cõ-ſtiterit: ſimiliter ſaxum fiſsile coloris ſubcærulei& ſubnigritatq; etiam calcarium, quicunq; tandem color ei inſederit: ſed uenę argenti bonum indiciumeſt alterius generis ſaxum, cui minutiſsimi lapilli nigri, ex quibus plumbumcandidũ conflatur, immiſti ſunt: præſertim cum tota interuenia ex tali ſaxofacta ſint. Plerunq; profectò ſaxum nobile, cum fibra precioſa coniunctũ, ca-nales uenæ, metalli fœcundæ, complexu ſuo continet. Qudd ſi rect in pro-fundum terræ deſcenderit, illa bonitas ei fodinæ eſt, in qua ipſum ſtatim ui-detur: in obliquè, etiã alijs proximis, quomodo metallicus, geometriæ nonignarus, de reliquarũ fodinarum altitudine, in qua canalis uenæ metalli diuitis per ſaxum illud uagetur, ratiocinari poteſt. Hæc hactenus: nunc uenio adlaborandi rationem, quæ uaria& multiplex eſt: ſiquidem aliter uena putrisfoditur, aliter dura, aliter durior, aliter duriſsima. Simili modo aliter ſaxumtecti molle& fragile, aliter durum, aliter durius, aut duriſsimum. Menam au-tem putrem eam uoco quæ conſtat ex terris, atq; etiam ſuccis cõcretis molli-bus:duram, quæ ex metallica materia& lapidibus mediocriter duris, qualesplerunq; ſunt qui facile igni liqueſcunt primi& ſecũdi generis, plumbarius,& ſimiles: duriorem, quæ ex iam dictis, ſed coniunctis cum ſilicum generib.uel lapidibus, qui facile igni liqueſcunt, tertij generis: uel pyrite, uel cadmia,uel marmoribus præduris:duriſſimam, quę ex his duris lapidibus& miſtis,; tota aliqua uenæ ipſius parte fuſæ fuerint. Sed tectum& fundam eeg 3 næ du-