Buch 
Georgii Agricolae De re metallica libri XII : qvibvs officia, instrvmenta, machinae, ac omnia denique ad Metallicam spectantia, non modò luculentißimè describuntur, sed et per effigies, ...
Entstehung
Seite
196
JPEG-Download
 

*

196 DR AE METALTIIcA

gna uilis metalli maſſa metallũ precioſum ſemper ſecernitur, ut in eödẽ librodecimo undecimoq; exponã. Miſturam autem æris& argẽti hoc modo eaperimur. Artifex ex aliquot panibus æris excindit portiones, ex paruis par

uas, ex mediocribus mediocres, ex magnis magnas: ueruntamen paruæ ma

gnitudinẽ dimidiæ nucis auellanę æquãt, magnę dimidiæ caſtaneæ molemnlõ excedunt, mediocres mediocri modo ſe habẽt. Excindit uerò portionesex media inferiori parte cuiuſq; panis: quas portiones ſimul conijcit in callum triangularẽ nouum& purũ, additq; ſchœdas quæ pondus ſcriptũ continent, quod habẽt omnes ęris panes quanti tandem fuerint, uerbi cauſz. Heportiones, ſic enim ſcribit, exciſæ ſunt ex ære, quod pendit uiginti centũpon

dia: itaq; cum ſcire uult quotam argẽti partem unũ eiuſmodi æris centupon

diũ in ſe cõtineat, primò in circulũ ferreum prunas inijcit: deinde ad eas acdit carbones. Cum uerò ignis iam uires habuerit, tũc ſchœda ex catillo exð

pta aſſeruataq; catillum in ignem imponit, quartaq; unius horæ parteſenlim calefacit donec excãdeſcat:poſtea flatu follis duplicati dimidio horn

cio excitat& auget ignẽ: tanto enim tẽporis interuallo æs plũbi expers clfieri& liqueſcere aſſolet: quod autem caret plumbo, citius. Itaq; cum felt

ad definiti temporis ſpaciũ inflauerit follem, tũc forcipe remouet prunas&

ligno in tenue ſciſſo, quod forcipe prehẽdit, ęs mo uet. Quod ſi facile moure poteſt ſignum eſt ipſum prorſus liquefactũ nondum eſſe: id ſi inteligtiterũ in catillum imponit carbonẽ magnũ, prunasq; ante exẽptas in eundem

reponit, rurſusq; ad breue tempus infſat follem. Vbi uerò æs omne lique

ctum fuerit, tũc ultra follis flatu utitur: nam ſi eo uteretur ignis partẽæicõſumeret, fieretq; quod reliquũ eſſet ditius quã panes è quibus eſt exciſumqui leuis error eſt. Itaqʒ quãprimũ æs ſatis fuerit liquefactũ, id ipſum fudit in canaliculum ferreũ: qui magnus aut paruus ſolet eſſe, prout multũ aupaucum æs in catillo experimenti gratia liquefit. Habet autem ſuum manu:brium ſimiliter ferreum, quo capit ipſum cum æs infuſum fuerit, ac immer-git in aquam ſolij prope locati, ut ęs refrigeretur: quod rurſus ad ignemetiecat, cuneoq; ferreo eius cuſpidem decutit. Portionẽ uerò cuſpidi proximam

ſuper incude cudit, efficitq; bracteam: quam diſcindit in particulas.

Canaliculus ferreus A. Eius manubrium B.

,

F,, ß2, 1eee,,,.

Alij æs liquefactum carbone tiliæ agitant:mox in ſcopas, ex betula factas

nouas& puras fundũt: quibus ſuppoſſtũ eſt uas ligneũ ſatis amplũ& aqus

e diſſoluitur in globulos minutos, quãtuli ſunt ſemina canabis5 lj lo co ſcoparũ ſtramen ſumũt, Alij lapidẽ latum in uas imponũt,& tãta98 f 8 aquam

A

FF