218 DE RE METALLICAEislebij quoq;& in finitimis locis cum urũt lapides fiſsiles hituminis nꝭexpertes, ex quibus æs conflatur, non utuntur ſtrue lignorum, ſed faſcibusuirgultorum: quondam id genus lapides ex puteis extractos mox ſuper fiſces uirgultorum ſubſtratos inijciebant, eisq; accenſis urebant. Nũc eoſdemprimò in unum aceruum conuehunt: deinde ad quoddam tempus ita iacẽt,ut aer& imber eos aliquo modo molles efficiantttum prope aceruum ſter-nunt faſces uirgultorum:atq; in ipſos inuehũt proximos lapides: poſtea rutſus in uacuo loco, à quo primi lapides ablati ſunt, faſces uirgultorũ ponunt& lapides primis proxime adiunctos eis inijciũt: quod faciunt uſq; ad eumfinem dum lapides omnes fuerint in faſces uirgultorũ coniecti, fiatq; tumu-lus: poſtremò incendunt faſces uirgultorũ: uerum non ea parte, qua flatuentus, ſed oppoſita, ne ignis ui uenti cõcitatus antè conſumat faſces uitgulto-rum quàm lapides urantur& molles fiant: quo ſane modo lapides etiam fi-ſcibus uicini ignem concipiunt, eumq; communicant cum proximis:atq; hiiterum cũ finitimis: ardetq; ſic pyra ſæpenumero dies triginta plures ue continuos. Lapis autem iſte æroſus fiſsilis copioſius, ut aliàs dixi, exudat illudcui natura eſt ſimilis amianto. ä

Aceruus lapidum æroſorum A. Pyra decenſa B.Lapides inuebens in faſces uirgultorum C.

n

.

1 N Da S N. NFEE28 5 N N c

8 N=

4

S

72

L

2

NN

.575 LI

S

r